Stacja kolejowa w Poznaniu obsługuje pięć kierunków i pod względem znaczenia ustępuje tylko dworcowi w Warszawie. Roczny przepływ pasażerów wynosi ponad 2 miliony osób. Ten nowoczesny, innowacyjny obiekt, łączący kolej z dworcem autobusowym i dużym centrum handlowym, został otwarty w 2012 roku. Jednak historia kolei w Poznaniu i samego dworca jest znacznie starsza. Dowiedz się więcej na на poznan-future.eu.
Otwarcie stacji kolejowej i stary dworzec
Pierwsza stacja kolejowa w Poznaniu została otwarta w 1848 roku, gdy miasto nadal należało do Królestwa Prus. Budowa dworca rozpoczęła się dwie dekady później. Jego projekt opracowano w 1870 roku, a realizacja trwała od 1874 do 1879 roku.
Dworzec zbudowano przy ulicy, która obecnie nosi nazwę Dworcowa. Posiadał północne skrzydło frontowe z centralnie położoną halą oraz grupę skrzydeł południowych z wewnętrznymi dziedzińcami. Fasady ozdobiono cegłą z czerwonego forniru, a prace wykończeniowe trwały do 1906 roku. Po otwarciu nowy dworzec stał się stacją węzłową i obsługiwał pięć kierunków.
W 1929 roku dworzec przeszedł rekonstrukcję w ramach przygotowań do Powszechnej Wystawy Krajowej. Odnowione piękno zostało zniszczone przez drugą wojnę światową i niemiecką okupację. W kwietniu 1944 roku alianci zbombardowali dworzec. Kolejna seria wybuchów miała miejsce w budynku podczas bitwy o Poznań.
W latach powojennych stacja została odbudowana, a fasada zmieniona, nadając jej klasyczne rysy. W latach 1961–1976 budynek ponownie zrekonstruowano – tym razem w stylu modernistycznym.
Przed Mistrzostwami Europy w Piłce Nożnej w 2012 roku podjęto decyzję o budowie w Poznaniu nowego, dużego dworca. Ogromna konstrukcja miała pełnić funkcję nie tylko stacji kolejowej, ale także dworca autobusowego i centrum handlowego. W starym budynku przez pewien czas nadal sprzedawano bilety, a w 2013 roku został on ostatecznie zamknięty.
Nowy dworzec w Poznaniu
W 2009 roku spółka kolejowa „PKP S.A.” podpisała umowę o łącznej wartości 160 milionów euro z węgierską firmą „Trigranit Development Corporation” na budowę nowego centrum transportowego w Poznaniu. Innowacyjny projekt obejmował:
- nowy budynek dworca kolejowego,
- dworzec autobusowy,
- parking na 1500 samochodów,
- centrum handlowe.
Dworzec i Międzynarodowe Targi Poznańskie miał połączyć szybki tramwaj. Tak duża inwestycja była związana z organizacją i przeprowadzeniem w mieście Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 2012 roku.
Otwarcie nowej stacji odbyło się 29 maja 2012 roku z udziałem prezydenta Polski Bronisława Komorowskiego. Miała ona powierzchnię 7000 mkw. Obok dworca wybudowano centrum handlowe „Poznań City Center”, które od 2016 roku nosi nazwę „Avenida”.
Po otwarciu nowa stacja spotkała się z dość dużą krytyką z powodu lokalizacji głównej hali, małej liczby kas oraz dużej odległości do niektórych peronów. Ponadto dworzec nie miał wystarczającego połączenia z komunikacją miejską. W związku z tym w 2019 roku rozpoczęto prace nad stworzeniem dodatkowych przejść i peronów.
Jednocześnie dworzec nie stracił na znaczeniu i pozostał drugim co do wielkości w Polsce. Wygodne stało się również połączenie stacji kolejowej i autobusowej na jednym terenie.
Dodatkowe historyczne budynki
Oprócz nowego, nowoczesnego budynku, dworzec posiada kilka oddzielnych, historycznych lokalizacji. Pierwsza z nich znana jest jako letni lub cesarski dworzec kolejowy. Został on zbudowany w 1902 roku, a później rozbudowany o pawilon i otwartą halę z cylindrycznym dachem.
Ta luksusowa stacja kolejowa została zbudowana dla niemieckiego cesarza Wilhelma II po prawej stronie starego budynku poznańskiego dworca przy ulicy Dworcowej. Obecnie obok niej znajduje się jeden z peronów nowoczesnej stacji, a wewnątrz budynku działają kasy Kolei Wielkopolskich.
Dworzec Cesarski jest również znany z tego, że w grudniu 1918 roku przybył tu wybitny polski działacz Ignacy Jan Paderewski. Jego wizyta w Poznaniu była związana z tak ważnym wydarzeniem historycznym, jak początek Powstania Wielkopolskiego 1918–1919.
W latach Drugiej Rzeczypospolitej dworzec pełnił głównie funkcje reprezentacyjne. Korzystali z niego tacy znani mężowie stanu jak Józef Piłsudski i Stanisław Wojciechowski.
W 1996 roku Filip Bajon wykorzystał stację do filmowania obrazu „Poznań 56”, który opowiada historię Poznańskiego Czerwca 1956 roku. Zatem ten budynek do dziś pozostaje interesujący dla turystów i przypomina o bogatej i dawnej historii Poznania.
Inny mały budynek obok nowej poznańskiej stacji przypomina Dworzec podmiejski Darnica w Kijowie i jest znany jako Dworzec Zachodni. Został on po raz pierwszy zbudowany w 1904 roku przy wyjściu z tunelu, który łączył perony starego dworca. Ta mała stacja została całkowicie zniszczona w 1927 roku, ale podczas przygotowań do ogólnopolskiej wystawy postanowiono ją odbudować.
W tym celu wykorzystano projekt Władysława Czarneckiego. Tak powstał budynek, który można zobaczyć również dziś. W 1978 roku stacja otrzymała status zabytku. Została zrekonstruowana w latach 1992–1996. Niewielka modernizacja wnętrza budynku miała miejsce w latach 2007–2011.
